Fotografeer je een band in een donkere ruimte, kies dan voor lichtsterke lenzen (f/1.4-f/1.8) en een hoge ISO tot rond de 12.800 in plaats van een flitser. Zo verstoor je de bandleden niet tijdens het spelen en voorkom je harde schaduwen. Zwart-wit nabewerking maskeert bovendien de onrustige kleuren van kunstlicht en geeft de foto’s een tijdloze sfeer.
Mijn vader heeft vroeger (zo’n 45 jaar geleden) in de schoolband The Black Jewels gezeten en trad erg veel op in binnen- en buitenland. Uiteindelijk werd iedereen ouder, kreeg men vriendinnetjes en kinderen, en werd er minder opgetreden. Na aardig wat jaren elkaar niet gesproken te hebben, leek het ze leuk om weer eens met elkaar te gaan oefenen (jammen). Zo gezegd, zo gedaan. Ik was ook uitgenodigd om bij het oefenen aanwezig te zijn en daar wat foto’s van te maken. Ik had een tas vol met allerlei lenzen en camera’s om zo op alles voorbereid te zijn. Toen ik aankwam, bleek de oefenruimte onder in de kelder te zijn, waar niet veel licht aanwezig was. Een aantal spots in het plafond was de enige verlichting. Een mooie uitdaging om daar wat van te maken dus!
Hierboven zie je de band jaren later energiek optreden tijdens een reünie, met Hank Williams’ “Jambalaya” — een ander optreden dan de gefotografeerde repetitie hieronder, met ook een andere bezetting op het slagwerk.
Welke apparatuur gebruik ik bij weinig licht?
Voor het fotograferen van een band wil je niet te veel flitsen, en als je dat wel doet, wil je eigenlijk geen schaduwen. In zo’n donkere ruimte met weinig manoeuvreerruimte lukt dat niet snel, tenzij je allerlei flitsers gaat neerzetten. Maar ik wilde de bandleden zo min mogelijk storen, zodat ze gewoon hun gang konden gaan.
Uiteindelijk koos ik voor een 50mm f/1.4 en een 85mm f/1.8. Deze lenzen zijn erg lichtsterk en perfect voor dit soort situaties. Daarbij gebruikte ik mijn Canon 1D Mark IV, die op ISO 12.800 nog mooie, acceptabele foto’s schiet. De overzichtsfoto is gemaakt met een 16-35mm, de rest met de 85mm of 50mm — allemaal zonder flitser.
Waarom ik voor zwart-wit koos
De kleur van het licht was erg warm, met hier en daar overbelichte delen doordat het licht van bovenaf kwam. Daarom koos ik ervoor om alles naar zwart-wit om te zetten. Zo verdwijnen de lelijke kleurzwenkingen en hou je toch een mooie, tijdloze foto over.
Let op de gitaarhals bij het fotograferen van gitaristen
Bij het fotograferen van gitaren is het belangrijk dat je nooit een stuk van de hals afsnijdt. Zorg dat deze altijd zichtbaar blijft in het beeld, tenzij je bewust een detail van de gitaar fotografeert. Fotografeer je de gitarist erbij, zorg dan dat ook dat stuk van de gitaar zichtbaar is.
Bandleden:
- Aren v.d. Tak — drummer, woont in Frankrijk en heeft een eigen bedrijf
- Rob Wezepoel — basgitarist, woont in Leidschendam en heeft 2 eigen studio’s. Geeft les in techniek met liften (Starlift) en speelt nog steeds in verschillende bandjes
- Rob Segers — woont in Geldermalsen, eigen bedrijf in engineering/techniek en directeur van een museum. Speelt nog regelmatig in bandjes
- Hans Segers — woont in Zoetermeer en is sportschoolhouder met inmiddels al 40 jaar locaties in Zoetermeer en Den Haag. Speelt af en toe privé/verjaardagen
- Gerrit Crama (vervanger van zangeres Marjan v.d. Touw) — inmiddels gepensioneerd en speelt nog regelmatig met zijn band Lava (uit zijn jeugd)
Herken je jezelf in dit verhaal en wil je jouw band net zo sfeervol vastgelegd hebben — op je repetitieruimte, tijdens een optreden of voor een persmap? Bekijk dan mijn presskit-fotoshoot voor artiesten, lees mijn tips voor de mooiste concertfoto’s of ontdek meer fototips voor sfeervolle actiefoto’s bij weinig licht.
Gerrit Crama·Hans Segers·Rob Segers·Rob Wezepoel
