Mijn beste en slechtste aankopen voor 2014

Terugkijkend op 2014 was ik erg blij met een aantal aankopen die ik gedaan heb — waaronder de Sigma 35mm F1.4, een nieuwe Mac Pro en de overstap van Lightroom naar Capture One Pro. Minder geslaagd waren de Fuji X-T1 voor reportagewerk en de Orbis Ring Flash: beide te weinig gebruikt om hun investering waard te maken. Hieronder een eerlijk overzicht, per categorie: fotospullen, hardware, software en de mindere aankopen.

Vroeger kocht ik vaker dingen waar ik achteraf gezien toch minder gebruik van maakte. Dat is zonde van het geld, want het is de bedoeling dat je ook wat overhoudt van al het harde werk. Slechte aankopen werden vaak beïnvloed doordat ik net op een beurs was geweest met de nieuwste spullen. Gelukkig ben ik de afgelopen jaren beter geworden in het kopen van mijn spullen, met name onnodige software. Voor dit jaar ben ik dan ook blij met de meeste aankopen die ik heb gedaan.

Fotospullen

Sigma 35mm F1.4 DG HSM

Deze lens heb ik gekocht op aanraden van collega-fotograaf Tom Roeleveld (Tomroeleveld.nl). Ik vertelde hem dat ik de Canon 35mm F1.4 wilde kopen, maar hij had de Sigma. Normaal ben ik niet zo van lenzen van andere merken dan Canon, maar Tom gaf aan dat ik de nieuwe Sigma ART echt eens moest testen. Na mijn eerste testfoto’s was ik meteen verkocht — wat is deze lens scherp, met mooi contrast! Deze foto’s geven een uniek beeld dat je met weinig andere lenzen voor elkaar krijgt. Nu is dit een van mijn meest favoriete lenzen.

Bekijk mijn uitgebreide review van deze lens

Canon 50mm F1.2

Ik gebruikte de 50mm F1.4 al een tijd, maar wilde daar het liefst een L-lens van hebben. De 50mm F1.2 was daar een perfecte vervanger voor. Ook deze lens is echt heel mooi: hij voelt stevig aan vergeleken met de goedkopere versies en de scherpte is net even wat beter. Op F1.2 fotograferen vergt wel wat oefening, maar je krijgt er een heel mooi effect voor terug — lekker dromerig waar je niet scherp gesteld hebt, en vlijmscherp waar wel. Ondanks de kwaliteit is 50mm niet mijn meest gebruikte brandpuntsafstand, maar kwalitatief is dit echt een topper.

Bekijk mijn uitgebreide review van de Canon 50mm F1.2

Canon 16-35mm F4 L IS

De opvolger van de 16-35mm F2.8 is deze gloednieuwe groothoek 16-35mm F4 met IS. Voor mij was meer licht altijd een pre, tot ik deze lens getest had. Onze camera’s kunnen tegenwoordig zo gemakkelijk meer ISO aan dat 1 stop meer vaak te verwaarlozen is. Daar krijg je een lens voor terug die veel scherper is dan zijn voorganger, zowel in het midden als in de hoeken — een groot minpunt van de vorige versie. Een bijkomend voordeel is de IS (image stabilizer) van ongeveer 4 stops: je kunt nu uit de hand fotograferen op ongeveer 1/40 sec in plaats van 1/100 sec, wat weer meer creatieve mogelijkheden geeft. Deze lens is voor mij een favoriet, vooral bij opdrachten in grote ruimtes waar ik veel in beeld wil vastleggen.

Canon 8-15mm F4.0 L USM fisheye

Deze lens is al een tijdje uit en ik had niet echt de behoefte om mijn trouwe 15mm Fish Eye F2.8 in te wisselen. Collega Jan Evert (ardito.nl) had deze nieuwe lens en ik heb hem maar eens getest. Wat me tegenhield is dat deze lens 1 stop minder licht doorlaat. Maar ook na één keer gebruiken was ik verkocht: hij is mooi scherp en je kunt net weer iets anders fotograferen dan normaal. Eén nadeel heb ik wel ontdekt: de zonnekap gaat gemakkelijk los. Wanneer je je camera aan een strap naast je lichaam hebt hangen, kun je deze snel verliezen — ik ben hem meerdere malen kwijtgeraakt en één keer zelfs niet teruggevonden. Zonder zonnekap fotograferen is lastig, want het buitenste lenselement steekt dan kwetsbaar uit, en de beschermkap is alleen op de zonnekap te bevestigen. Mijn advies: houd de zonnekap goed in de gaten.

Omega Reflector

Deze nieuwe reflector van Westcott is ontwikkeld samen met Jerry Ghionis uit Australië. Het is een 5-in-1 reflector, maar dan met een gat in het midden. Het grote voordeel daarvan is dat je met relatief weinig licht een mooi belicht portret kunt schieten. Op het moment van schrijven was deze reflector nog onderweg naar mij, dus ik had er nog geen eigen voorbeelden van.

Voorbeeld gemaakt door Jerry Ghionis met de Omega Reflector — mooi zacht licht, goed te gebruiken bij portretten.

Sirui N1205 carbon statief met G-10KX balhoofd

Een statief is niet iets wat ik veel gebruik. Ik had al een Manfrotto met joystick head, maar raakte dat ding nooit aan omdat het te groot en zwaar is. Dit jaar kreeg ik een opdracht waar een statief goed van pas kwam, maar ik wilde niet weer met dat zware ding op stap. Op YouTube zag ik een video over systeemcamera’s met een klein, licht statief. Bij Kamera Express bleek het model uit de video nog steeds zwaarder dan verwacht — de verkoper kwam met de Sirui N1205 als alternatief. Sinds het patent van Gitzo op de draaiklemmen verlopen is, brengt de fabriek waar de originele Gitzo-statieven gemaakt worden een eigen, veel goedkoper statief uit. Je krijgt dus vergelijkbare kwaliteit, en in mijn geval bij de N1205 ook nog een carbon-versie, waardoor hij erg licht is. Klein, licht, en past in een tas die je altijd meeneemt. Dankzij dit statief heb ik zelfs door de straten van Den Haag op de fiets mijn camera met statief kunnen meenemen. Super stevig, stabiel en met een mooi balhoofd — ik gebruik hem nu vaker dan mijn oude, zware versie.

California Sun Bounce Wall

Dit is een apart ding: een soort bounce-kaart die je met een lange plastic arm aan je camera bevestigt. Je zet een flitser op je camera, richt die op de bounce-kaart (kan ook op TTL), en het eindresultaat is een foto met licht dat van opzij lijkt te komen — alsof je geen flitser recht naar voren had staan. Vooral in zwart-wit geeft dit heel mooi beeld en is het perfect voor headshots. Ik monteer de Bounce Wall meestal op mijn Fuji X-T1 met een handmatige flitser en maak daarmee een extra shot naast de normale foto. Niet iets voor elke opdracht, maar wel iets waarmee je je net weer even onderscheidt bij de klant.

Drie voorbeelden van wat je met de Sunbounce Wall kunt maken.

Hardware

Apple Mac Pro 8-core, 32GB ram, 512GB SSD, dual AMD FirePro D700

Mijn oude, vertrouwde iMac i7 uit 2011 was aan vervanging toe, en de Retina-versie zag er indrukwekkend uit. Sinds september was ik overgestapt van Lightroom naar Capture One, wat veel voordelen meebrengt (daarover straks meer). Ondanks het mooie scherm van de iMac koos ik toch voor de Mac Pro, omdat die een dubbele GPU heeft die in Capture One helemaal tot zijn recht komt. Tot op de dag van vandaag heb ik geen spijt van deze aankoop — mensen lachen me weleens uit om het prijskaartje van “al dat Apple-gedoe”, maar zet je dezelfde specs zelf in een pc samen, dan ben je al snel een derde meer geld kwijt. Bovendien hoef je bij problemen met software of hardware maar bij één partij aan te kloppen. Nadeel: de prijs vergeleken met de iMac, en je krijgt er geen beeldscherm bij — dat heb ik er los bij gekocht.

LG UltraWide 34UM95-P

Voor mijn nieuwe Mac Pro wilde ik eerst weer een Apple Cinema Display kopen — ik heb er al twee (thuis en op kantoor). Maar dat scherm is sinds 2011 niet meer aangepast, terwijl USB3 en Thunderbolt 2 inmiddels gemeengoed zijn. Ik kwam uit bij de LG 34UM95-P, met Thunderbolt 2 en USB3 aan boord en dezelfde kwaliteit als het Apple-scherm, maar dan met een mat in plaats van glanzend oppervlak (99% van het sRGB-kleurbereik!). Het meest opvallende is de 21:9-verhouding, wat een hele nieuwe dimensie geeft aan werken op je computer. Nadat ik het had aangesloten ging er een nieuwe wereld voor me open — wat een genot om mee te werken. Nadelen: geen Thunderbolt-daisychaining (maar de Mac Pro heeft zes Thunderbolt-poorten, dus dat is voorlopig ruim voldoende) en geen ingebouwde camera of netwerkaansluiting. De camera mis ik het meest; voor FaceTime en Skype heb ik daarom het Apple-scherm erbij gehouden. Voor wie een nieuwe, goede monitor zoekt: een aanrader.

Lacie 5Big Thunderbolt

Op mijn iMac had ik deze al staan, en op de Mac Pro gebruik ik hem nog steeds. Dit opslagmonster heb ik aangeschaft omdat de snelheid over het netwerk te traag was. Mijn reportages zijn vaak zo groot dat editen vanaf een NAS niet haalbaar is — vandaar de NAS voor backup, en deze externe Thunderbolt-schijf als werkschijf. De Lacie 5Big is 10TB groot met vijf schijven in RAID0, wat de snelheid optimaal maakt: ik haal er 650 tot 750MB/sec mee. Alleen RAID0-SSD’s en de nieuwe Thunderbolt 2-schijven zijn sneller. Door die snelheid kun je niet alleen veel opslaan, maar ook snel werken in foto- en videosoftware — rechtstreeks editen vanaf de 5Big is een genot. Doordat er vijf schijven in zitten maakt hij wel wat meer geluid, al valt dat weg omdat verder alles bij mij op SSD draait; de grote fan onderin houdt alles koel en is zelf juist erg stil.

Gecko Cover

Een ding dat je niet snel op deze lijst zou verwachten: een Gecko Cover. Deze cover van het Nederlandse bedrijf is van erg goede kwaliteit en onmisbaar voor mijn laptop — hij geeft goede bescherming zonder dat ik een aparte sleeve nodig heb. Een aanrader voor MacBook-gebruikers.

Software en internet

WP Monster hosting

Mijn websites worden al jaren op een eigen VPS gehost. Voordeel: alles is lekker snel. Nadeel: je hebt ook het beheer zelf in handen. Door de drukte van afgelopen jaar merkte ik dat als een WordPress-installatie niet op tijd wordt bijgewerkt, de kans op hacken toeneemt — heel vervelend en tijdrovend om op te lossen. Met één website is het bijhouden van updates nog te doen, maar met meerdere wordt het al snel vervelend werk.

Ik ben daarom op zoek gegaan naar een hostingprovider die dit voor me kan oppakken, en kwam uit bij WP Monster: alleen managed WordPress-hosting. Ze houden je WordPress altijd up-to-date en bewaken de beveiliging. Daarnaast draaien ze op NGINX (de snellere opvolger van Apache) met Varnish-caching, wat platte HTML-pagina’s van je WordPress-site maakt — de database wordt ontzien en pagina’s laden sneller. Mijn websites zijn nu sneller voor Google én voelen sneller aan tijdens het bladeren; ik haal zo’n 98 van de 100 punten bij Pingdom. De snelheidsplugins die ik eerst nodig had, zijn nu overbodig omdat het platform dit regelt. De hosting is wel een stuk duurder, maar voor websites die geld moeten verdienen is die investering het waard. E-mail doet WP Monster zelf niet, dat heb ik apart geregeld bij Google Apps. Een aanrader voor wie een goede hoster zoekt (en nee, ik word niet gesponsord).

Een review van familieshoot.nl gemeten met Pingdom: performance grade 98/100, uitzonderlijk goed.

SquareSpace

Er zijn ontzettend veel templates beschikbaar voor SquareSpace, elk met voorbeelden van hoe anderen de template gebruikt hebben.

Voor mensen die een doeltreffende website willen maken zonder verstand van HTML is SquareSpace echt een uitvinding. Ik zette dit systeem in bij stefansegers.nl om te testen. Hosting en een .com-domein zitten in de prijs, je kunt zoveel data uploaden als je wilt, en het CMS is zo simpel dat iedereen ermee kan werken — foto’s rechtstreeks uit je camera uploaden zonder ze te verkleinen is zo gepiept. Wat ook fijn is: je werkt met templates zoals bij WordPress, maar als je van template switcht, ziet je website er zonder problemen anders uit. In WordPress moet je daar vaak veel voor doen. Mijn stefansegers.nl heb ik met de kerst naar een nieuw thema aangepast, en dat kostte me vijf minuten inclusief het uitzoeken van het thema. Voor een website met veel toeters en bellen is dit systeem minder geschikt, maar voor less-is-more websites is het echt een prachtig systeem.

Bewerken van een pagina is heel gemakkelijk in SquareSpace: browse door je menu en klik in de pagina die je wilt bewerken. What you see is what you get.

Portrait Professional

Ik ben geen fan van Photoshop, want dat kost me gewoon te veel tijd — alleen als het nodig is werk ik erin. Portretten bewerken is vaak ook een flink klusje waar ik te weinig tijd voor heb. De nieuwste versie van Portrait Professional is dan een handige tool: met een druk op de knop maak je een portret mooier, van heel subtiel tot flink overdreven. Wat gaaf is in de laatste versie: je kunt ook de belichting aanpassen, wat soms net dat extraatje geeft. Het programma is met een instapprijs van zo’n €27,50 laagdrempelig — voor een snelle headshot met wat aanpassingen echt een goed programma.

Het verschil tussen versies van Portrait Professional: in versie 12 is er achter de schermen veel aangepast voor een mooier resultaat.

Dropbox zakelijk

Extra mogelijkheden voor teambeheer in Dropbox Zakelijk.

Ik gebruik Dropbox al jaren en ben er blij mee. Mijn Pro-account van 1TB werkte super, maar ik zocht een dienst met ongelimiteerde ruimte en kwam uit bij Dropbox Business. Je betaalt €12 per persoon (minimaal vijf personen) en werkt in groepen met ongelimiteerde ruimte — en de snelheid is flink omhoog gegaan, wat het interessant maakt voor grote hoeveelheden data. Ik ben mijn archief gaan uploaden en heb nu zo’n 5TB online staan. Mijn Lacie 5Big upload alles automatisch naar Dropbox, waardoor ik een online backup heb mocht mijn RAID0 uitvallen. Voor een extra kopie heb ik DropSync op mijn Synology geïnstalleerd, wat Dropbox met mijn NAS synchroniseert. Reken je €12 per maand om naar €144 per jaar voor ongelimiteerde ruimte mét undelete-mogelijkheden, dan is dat echt veiliger en goedkoper dan elk jaar nieuwe harde schijven kopen. Een aanrader.

Capture One Pro 8

Vergelijking met Lightroom: let op het verschil in contrast en scherpte van Capture One. Ook de huidtinten zijn net even beter dan in Lightroom. (Foto: Michael Woloszynowicz)

Mijn beste aankoop van 2014 is toch echt Capture One Pro 8. Ik had versie 7 net gekocht om te testen, toen een week later versie 8 uitkwam — meteen verkocht, en via een upgrade had ik de nieuwe versie snel in handen. Handig: er is nu ook een abonnement van €8 per maand waarmee je top software in handen hebt. De snelheid van Capture One is heel goed, vooral wanneer je gebruikmaakt van de GPU’s in je computer — mijn Mac Pro heeft twee D700 FirePro’s, wat C1 flink versnelt.

Mijn grootste reden om te switchen: de kwaliteit van de RAW-converter is veel hoger dan die van Lightroom. Beelden die je in C1 laadt zien er meteen mooi uit, en vandaar kun je nog creatieve aanpassingen doen. De HDR-functie is fenomenaal vergeleken met Lightroom. Sommige shortcuts zijn makkelijker in Lightroom, maar als je C1 eenmaal doorhebt, wil je niet meer switchen. Het doel van de makers is altijd geweest het beste resultaat uit een RAW-bestand te halen, en met de nieuwste versie is de converter ook nog eens 50% sneller geworden.

Ook rechtstreeks schieten op je computer is met C1 een genot: binnen een fractie van een seconde staat je beeld op je Mac en kun je ermee aan de slag. Heel handig op locatie of in de studio, wanneer je meteen wilt zien of een beeld scherp en goed belicht is — iets wat je op het kleine LCD-schermpje achterop je camera niet goed genoeg kunt beoordelen. Klanten kunnen meteen meekijken op je computer en zien of je goed bezig bent, zodat je samen aan de foto’s werkt en zeker weet dat het beeldmateriaal goed is. Capture One heeft een grote database met camerasystemen om mee te tetheren; Canon en Nikon werken out of the box, en met Canon heb je Canon Utility er niet meer bij nodig.

Detail uit een portret: Capture One is duidelijk scherper en heeft betere huidtinten. Beide foto’s zijn onbewerkt. (Foto: Michael Woloszynowicz)

In Lightroom werk je met een catalogus: al je beelden van bijvoorbeeld een bepaald jaar bij elkaar, makkelijk doorzoekbaar. Nadeel: naarmate de catalogus groeit, wordt Lightroom trager. In Capture One kun je ook met een catalogus werken, vergelijkbaar met Lightroom, maar er is ook de mogelijkheid om in “sessies” te werken: per opdracht een map met een kleine catalogus, met daarin een vastleggingsmap, selectiemap, uitvoermap en prullenbak. Zo houd je een complete sessie overzichtelijk bij elkaar — handig voor backups. Nadeel is dat je niet in één keer door alle sessies kunt zoeken; daarvoor zou je de sessies weer in een catalogus moeten importeren. Het duurde even voor ik de sessie-aanpak doorhad, maar nu werk ik niet anders meer.

Wat ook even wennen is: je kunt de interface helemaal naar smaak inrichten, met je favoriete tools bij elkaar. De makers hebben daar zelf ook over nagedacht en een aantal bruikbare voorbeeldindelingen meegeleverd. Wil je het verschil in kwaliteit zelf checken: importeer een foto in Lightroom én Capture One 8, doe er geen bewerking op los, en exporteer naar JPEG 100% of TIFF om ze naast elkaar te bekijken in bijvoorbeeld Photoshop. Gebruik voor de test een foto met hoge ISO om ruis te vergelijken, met veel dynamisch bereik, en met huidtinten erin (daar is C1 een stuk beter in).

De interface is vergelijkbaar met andere software zoals Lightroom — even wennen, maar uiteindelijk levert het meer op.

ThinkTank Airport Accelerator

Tijdens bruiloften wil je veel verschillende spullen bij je hebben om alle mogelijkheden te kunnen vastleggen. Veel flitsers en lenzen neem je dan mee, en daar heb je een geschikte tas voor nodig. Een roltas kan handig zijn, maar niet altijd praktisch. Daarom kocht ik deze Airport Accelerator: veel inhoud, toch compact mee te nemen. Er passen bijvoorbeeld twee bodies met zeven lenzen en twee flitsers in — echt iets om zelf in de winkel te testen met zoveel mogelijk spullen mee, dan sta je versteld van wat erin past.

Voor wie liever een compactere rugtas wil: ik heb ook de ThinkTank Retrospective 30 uitgebreid gereviewd.

Minder goede aankopen

Bij minder goede aankopen betekent het niet dat het product slecht is, maar dat het voor mij minder bruikbaar was tijdens fotoshoots. Ik heb deze producten sinds de aankoop minder vaak kunnen inzetten dan ik had gewild, waardoor de investering zich niet volledig terugverdient. Om mee te spelen zijn het nog altijd hele gave en mooie producten.

Fuji X-T1, Fujifilm 23mm F1.4 en Fujifilm 18-55mm F2.8-4

Ik zet de camera en de twee lenzen bij elkaar, omdat ik ze tegelijk gekocht heb. In de VS heeft bijna elke trouwfotograaf een Fuji-camera. In 2014 kwam de X-T1 uit, het vlaggenschip van Fuji onder de systeemcamera’s — een mooi moment om eens in de toekomst van fotografie te kijken.

De X-T1 is een lichte systeemcamera die niet heel lekker in de hand ligt, maar wel stoer oogt. De camera zelf is echt heel goed: het dynamisch bereik van de RAW-beelden is enorm. Maar er staan ook wat negatieve punten tegenover. De snelheid die je met de 1D X hebt, is gewoonweg niet te evenaren. Tijdens een bruiloft wil je een verlengstuk van je lichaam, geen camera waar je te veel mee bezig bent in plaats van in het moment te zijn. De camera ligt niet lekker in de hand — je moet een extra grip van €125 kopen om dat te verbeteren. Een belangrijk punt: het scherpstelpunt instellen via de knoppen achterop is onhandig neergezet, zeker als je de joystick van de 1D X en 5D III gewend bent. In de studio zou ik deze camera graag willen inzetten, omdat je daar minder met het scherpstelpunt schuift, maar helaas kan hij niet rechtstreeks op de computer worden aangesloten om te tetheren — een groot gemis voor de professional. Los van de minpunten is dit een heel goede camera, maar zolang je er geen reportage mee doet kom je er prima mee weg en krijg je heel mooi beeld. Ik hoop dat de opvolger een hoop verbeteringen brengt.

Over de lenzen ben ik kort: van topkwaliteit. Foto’s worden heel scherp met mooi contrast en kleuren, en de IS werkt heel goed. In de wereld van systeemcamera’s gebeurt veel, dus of ik Fuji trouw blijf weet ik niet — denk aan Sony met de nieuwe A7 II, die ook heel goed is. We wachten rustig af, want een lichtere camera zou heerlijk zijn tijdens het werk. Eén ding is zeker: het duurt niet lang meer voor de dslr wordt ingehaald door de systeemcamera.

Lees mijn latere review van het Fuji X-systeem voor hoe dat verhaal zich ontwikkelde.

Orbis Ring Flash

Sinds mijn nieuwe RT-600-flitsers past mijn oude ringflitser niet meer op deze flitsers. Ik heb daarom de Orbis Ring Flash aangeschaft. Deze doet precies wat je van zo’n flitser verwacht. Ondanks dat hij erg goed en licht in gebruik is, is het een effect dat je niet bij elke shoot gebruikt — daardoor ligt de Orbis vaker in de kast dan op de flitser.

Typisch voorbeeld van het resultaat met de ringflitser: geen schaduw en een ring in de ogen.

GoPro Hero3+ Black edition

De opvolger van mijn GoPro Hero 2 kocht ik vooral om scherpe opnames te maken in het water — versie 2 had de neiging om onder water onscherp te filmen, zonde. Ook handig: wifi, waardoor je filmpjes meteen kunt terugkijken, ook dat kon de vorige versie niet. De GoPro doet precies wat hij moet doen en staat altijd klaar als je hem nodig hebt, met echt onwijs goede beeldkwaliteit. Inmiddels is de Hero 4 uit, maar omdat ik deze camera vooral op vakantie gebruik, ben ik tevreden met wat ik heb.

Ben benieuwd wat jouw goede en minder goede aankopen van 2014 waren — of van dit jaar. Laat het weten in de comments.