De Canon EF 50mm f/1.2L is een stevige L-lens. Op volle opening geeft hij een flinterdunne scherptezone en een zachte, dromerige achtergrond. Naast de goedkopere 50mm f/1.4 voel je meteen dat je een pro-lens in handen hebt. Op f/1.2 moet je wel heel precies scherpstellen, bijvoorbeeld op de ogen, want alles daarbuiten wordt al snel onscherp.
Heb ik net mijn nieuwe 35mm binnen en getest, komt er vandaag weer een nieuw speeltje binnen: de Canon 50mm f/1.2 lens!
Hoe voelt de 50mm f/1.2 aan naast de f/1.4?
Ik was al lang gewend te werken met de f/1.4-versie van deze lens. Die voelde wat goedkoop aan, maar was voor mijn gevoel een prima lens, tot ik vandaag deze in mijn handen kreeg. Wanneer je de lens vasthoudt, voel je meteen dat je met een pro-lens te maken hebt. Hij voelt stevig en solide aan, precies zoals zo’n lens moet zijn.
Hoe fotografeer je op f/1.2?
Eenmaal op mijn camera geplaatst, heb ik meteen de kids weer even geroepen om een paar testfoto’s te maken. Een lens als deze test je natuurlijk op zijn maximale opening. Een diafragma van f/1.2 staat echt behoorlijk open: het geeft veel licht en een hele kleine scherptediepte. Het is wel even wennen, want op f/1.2 is maar een klein stukje scherp en de rest is alweer onscherp. Je moet dus snel reageren als je de foto maakt en goed scherpstellen op bijvoorbeeld de ogen.
Hier twee foto’s uit een kleine serie die ik op zolder met de kids heb gemaakt. Ik heb de kinderen op een bureaustoel bij een raam gezet. Je ziet dat je met weinig licht van het raam toch een mooi effect kunt bereiken.
Links 1/250s f/1.2 ISO 100, rechts 1/125s f/1.2 ISO 200
Deze lens ga ik zeker vaker gebruiken voor bruidsfotografie, voor een mooi effect.
Wat zijn de voor- en nadelen van de 50mm f/1.2?
Het grootste pluspunt is de bouw: stevig en solide, duidelijk anders dan de goedkopere 50mm-versies. De scherpte is net even wat beter, en op volle opening krijg je een heel mooi effect. Het beeld is lekker dromerig waar je niet hebt scherpgesteld en vlijmscherp waar wel. Qua gewicht valt het mee: hij is een stuk lichter dan een 70-200mm, dus je kunt er een hele dag mee rondlopen.
Let wel op de autofocus. Vooral de snelheid is belangrijk, zeker bij kinderen of andere onderwerpen die bewegen. Op f/1.2 moet de lens heel precies scherpstellen, en één kleine beweging kan je scherpte net naast de ogen leggen. Fotograferen op volle opening vraagt dus oefening. Daarnaast is het een dure lens: die f/1.2 heeft een flink prijskaartje.
Update: wat de lens in de maanden erna liet zien
In de maanden na deze review heb ik de 50mm f/1.2 bij allerlei shoots ingezet, op een Canon 5D Mark III en een Canon 1D X. Een selectie, steeds met de instellingen erbij.
Buiten: een onscherpe groene achtergrond
Buiten laat de lens pas echt zien wat hij kan. Zelfs op f/2 lost een weiland of een bomenrij achter je model op tot een zachte groene vlek. Het onderwerp komt daardoor helemaal los van de achtergrond. Bij fel zonlicht betekent zo’n grote opening wel een hele korte sluitertijd: tot 1/5000s.
Links f/2 1/1000s ISO 100, rechts f/2 1/2000s ISO 100
Links f/3.2 1/640s ISO 100, rechts f/1.4 1/5000s ISO 100
Voor een groepje werkt het net anders. Met drie mensen naast elkaar moet iedereen scherp zijn, dus daar ben ik naar f/3.5 gegaan. De achtergrond blijft dan nog steeds rustig.
f/3.5 1/200s ISO 100
Binnen: portretten met een rustige achtergrond
Binnen gebruik ik de lens vooral om een drukke omgeving weg te werken. Van een beige muur of een blauw doek blijft alleen nog een zachte kleurvlak over. Op f/1.2 is echt alleen het gezicht nog scherp.
Links f/2.5 1/250s ISO 100, rechts f/1.2 1/1600s ISO 100
Ook voor zakelijke portretten op kantoor werkt de 50mm goed. Met een flitser en f/2 blijven de bureaus op de achtergrond herkenbaar als werkplek, zonder dat ze aandacht trekken.
f/2 1/125s ISO 200, met flits
En de prijs?
Toen ik hem kocht was het echt een dure lens. Inmiddels is hij flink in prijs gezakt, zeker tweedehands, en daarmee is hij een stuk bereikbaarder geworden.
Conclusie: voor wie is de Canon 50mm f/1.2?
Ondanks de kwaliteit is 50mm niet mijn meest gebruikte brandpuntsafstand. Kwalitatief is dit wel echt een topper, zeker als je portretten maakt en het onderwerp los wilt zetten van de achtergrond. Hij kwam binnen vlak na de Sigma 35mm f/1.4, die je daarom goed naast deze review kunt leggen. In mijn beste en slechtste aankopen van 2014 lees je hoe de lens het na een jaar gebruik deed.
Wil je zelf zo’n portret met een zachte, onscherpe achtergrond? Bekijk mijn werk als portretfotograaf en neem contact op.
Review·Canon·50mm·Lens·Bokeh·Portret
